Osób cierpiących na niektóre choroby nerwowo-mięśniowe, choroby związane z deformacjami klatki piersiowej i mających nadmierną masę ciała, może dotknąć hipowentylacja pęcherzykowa. W uproszczeniu, polega ona na zmniejszeniu przepływu powietrza w drogach oddechowych z powodu zmniejszenia liczby oddechów lub ich głębokości.

Trudne do wyjaśnienia zmęczenie

Bezpośrednim skutkiem hipowentylacji pęcherzykowej jest gromadzenie się w organizmie dwutlenku węgla. Niesie to ze sobą szereg pogarszających codzienne funkcjonowanie chorych objawów. Odczuwają oni ustawiczne, permanentne, niedające się wyjaśnić przeciążeniem organizmu zmęczenie, wyczerpanie, senność w ciągu dnia. Ponadto, chorzy obserwują u siebie obniżenie koncentracji, pamięci i możliwości intelektualnych przy dość prozaicznych aktywnościach. Na przykład, trudność zaczynają im sprawiać proste czynności wymagające skupienia, takie jak przeczytanie gazety. Do tego dochodzi drażliwość, podatność na irytację. Osoby dotknięte hipowentylacją pęcherzykową cechuje również zmienność nastrojów. Uskarżają się także na utratę apetytu, w ślad za którą idzie chudnięcie.

Sen nieprzynoszący odpoczynku

Co charakterystyczne, odczuwanego przez chorego zmęczenia nie zmniejsza nocny wypoczynek. Hipowentylacji pęcherzykowej towarzyszą bowiem poważne zaburzenia snu. Chorzy zwracają uwagę, że w nocy często się budzą. Zamiast więc wstawać rano ze świeżą porcją energii, zaczynają dzień z bólem głowy i towarzyszącym przez resztę dnia zmęczeniem. Objawy te rzadko przez lekarzy łączone są z zaburzeniami oddychania. A to właśnie pierwsze, najwcześniejsze symptomy hipowentylacji pęcherzykowej. Zdarza się, że ich nasilenie jest tak duże, że zdecydowanie ograniczają życiową aktywność osoby, która na nie cierpi.  Wpływają na funkcjonowanie społeczne, utrudniają życie zawodowe, a w skrajnych przypadkach w znacznym stopniu utrudniają bieżące funkcjonowanie.

Hipowentylacja pęcherzykowa wpływa także na układ sercowo-naczyniowy. Przyczynia się również do częstszych infekcji oskrzelowo-płucnych (poprzez zaburzenia eliminacji wydzieliny z dróg oddechowych).

Pierwsze objawy hipowentylacji pęcherzykowej – systematyka

Reasumując, objawy hipowentylacji pęcherzykowej można podzielić na trzy grupy. Pierwszą stanowią objawy neuropsychologiczne, związane z subiektywnymi odczuciami chorego. Należą do nich:

  • uczucie ustawicznego zmęczenia;
  • osłabienie, uczucie braku energii;
  • zaburzenia koncentracji;
  • obniżenie możliwości umysłowych;
  • zaburzenia pamięci;
  • niestabilność nastroju, drażliwość;
  • nadmierna senność dzienna;
  • pogorszenie jakości snu: bezsenność, częste budzenie się, koszmary senne;
  • nocne lub poranne bóle głowy;

Drugą grupę stanowią objawy krążeniowo-oddechowe:

  • przewlekłe serce płucne (niewydolność prawej komory serca);
  • duszność;
  • częste infekcje układu oddechowego;
  • zmniejszenie możliwości fizycznych;

Inne objawy:

  • poty nocne;
  • zespoły metaboliczne (chorzy otyli);
  • nadciśnienie tętnicze;
  • brak apetytu, utrata wagi;
  • niewydolny kaszel i powtarzające się infekcje układu oddechowego.

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś do końca nasz artykuł. Jeżeli Cię zainteresował, to bądź na bieżąco i dołącz do grona obserwujących nasze profile społecznościowe. Obserwuj Facebook, Obserwuj Instagram.